strona główna astrokółko sprzęt stacja meteo linki archiwum

Maj - wiosna w pełni, noce cały czas jeszcze się skracają pozostawiając nam coraz mniej czasu na obserwacje. Na północnym wschodzie wznoszą się już zapowiadające nadejście lata gwiazdozbiory Lutni i Łabędzia.

Maj upłynie nam pod znakiem planet - wystąpią dobre warunki do obserwacji Wenus, Marsa i Saturna oraz planety karłowatej Plutona.

 

Do obiektów, które w maju warto zobaczyć należą:

 

Planety Układu Słonecznego.

Merkury

 

Merkury znajduje się na niebie zbyt blisko Słońca i jego obserwacje w kwietniu są niemożliwe.

Wenus

 

Wenus widoczna jest wieczorem kilkanaście stopni nad zachodnim horyzontem. Ze względu na duży blask trudno ją pomylić z innym obiektem. Planeta powoli zbliża się do Słońca i można ją obserwować coraz krócej. Pod koniec miesiąca będzie już praktycznie niewidoczna.

Mars

 

Mars w pierwszej połowie nocy znajduje się w gwiazdozbiorze Lwa świecąc z blaskiem porównywalnym z najjaśniejszymi gwiazdami na niebie. Czerwona Planeta jednak cały czas oddala się od Ziemi i jej widoczność słabnie.

Jowisz

 

Jowisz znajduje się zbyt blisko Słońca i jego obserwacje w maju są niemożliwe.

Saturn

 

Saturn świeci z jasnością 0.5 mag w gwiazdozbiorze Panny. Po kwietniowej opozycji wciąż panują dobre warunki do jego obserwacji. W piątek 4 maja planeta spotka się z Księżycem i ze Spiką.

Uran i Neptun

 

Uran i Neptun znajdują się zbyt blisko Słońca i ich obserwacje w kwietniu są bardzo trudne albo wręcz niemożliwe.

Pluton

 

Pluton widoczny w gwiazdozbiorze Strzelca. Aby go jednak dojrzeć potrzebujemy teleskopu o średnicy zwierciadła na poziomie przynajmniej 25-30 cm.

Księżyc.

W nocy z 5 na 6 maja warto przyjrzeć się Księżycowi. Naturalny satelita Ziemi będzie z naszej perspektywy największy od prawie stu lat. Jest to efekt zbiegnięcia się dwóch zjawisk, a więc pełni i maksymalnego zbliżenia się Księżyca do globu.

Orbita po której wędruje Księżyc nie jest idealnie okrągła. Moment, gdy naturalny satelita Ziemi znajduje się jej najbliżej, określany jest mianem perygeum. W tym roku zbiega się on niemal z pełnią. Oba zjawiska dzieli tylko kilkadziesiąt sekund. W efekcie w sobotni wieczór Księżyc będzie o około 16 proc. większy i aż o 42 proc. jaśniejszy, niż w przypadku zwykłej obserwacji. Ci, którzy będą chcieli się przyjrzeć Srebrnemu Globowi, powinni zrobić to, gdy będzie wschodził. Znajdując się nisko nad horyzontem, Księżyc będzie bowiem optycznie prezentować się jeszcze okazalej.

Roje meteorów.

Na początku maja, maksimum swojej aktywności osiąga utworzony przez sławną kometę Halleya rój Eta Aquarydów. Orbita kometa Halley'a przecina się z orbitą Ziemi w dwóch miejscach. Materiał pozostawiony przez kometę w jednym z tych miejsc daje meteory z roju Eta Aquarydów, a w drugim z roju Orionidów. W Polsce, na przełomie kwietnia i maja, radiant roju wschodzi dopiero w okolicach północy i nawet nad samym ranem nie znajduje się wysoko. O ile więc obserwatorzy na niższych szerokościach geograficznych i w okolicach równika, widzą Eta Aquarydy jako duży rój potrafiący dać nawet 70 meteorów na godzinę, w Polsce możemy liczyć na, co najwyżej, kilka zjawisk i to na rozjaśnionym poranną łuną niebie. W tym roku w obserwacjach przeszkadzał będzie Księżyc, którego pełnia pokrywa się praktycznie z maksimum aktywności Eta Aquarydów.

Ze majowym niebem możemy zapoznac się na HuubleSite.

Zaplanuj obserwacje Wenus 6 czerwca !!!.

Mimo, że to dopiero maj warto juz zaplanowac sobie zajęcie na wczesny ranek 6 czerwca kiedy to będziemy mieli okazję podziwiać ostatni raz w naszym stuleciu niezwykle rzadkie zjawisko, jakim jest przejście Wenus przed tarczą słoneczną. Następne przejście nastąpi dopiero 11 grudnia 2117 roku! Tegoroczne przejście Wenus na tle tarczy Słońca rozpocznie się już 5 czerwca o godzinie 22:28 czasu uniwersalnego. Niestety, zjawisko nie będzie widoczne u nas w całości, gdyż jego początek rozpocznie się pod horyzontem, około godz. 0:10, a koniec tuż przed 7:00 rano. Dlatego nie będziemy mogli zaobserwować obu pierwszych kontaktów, czyli zetknięcia się krawędzi tarczy Wenus i wschodniej krawędzi tarczy Słońca na zewnątrz i wewnątrz tarczy słonecznej ani pierwszej części przejścia. W Polsce przez około 2 godziny będzie jednak widoczna końcowa faza przejścia Wenus, w tym czasie planeta przesunie się na tle Słońca o aż około 1/3 jego średnicy. Czasy Obserwatorzy bez trudu będą mogli zobaczyć ruch Wenus na tle Słońca. Całe zjawisko będzie widoczne dla mieszkańców półkuli wschodniej. Chętnych do uzyskania dodatkowych informacji na temat przejœcia Wenus na tle Słońca oraz sposobów obserwacji zjawiska zapraszam na stronę polskiego "Programu VT-2012" Oraz do obejżenia prezentacji (ppt - ok.13MB).

źródlo:
astrojawil.pl
nasaimages.org
www.imagingdeepsky.com
astroflesz.pl.

 

Copyright © Andrzej Krieger, Zespół Szkół Elektrycznych, 2011