strona główna astrokółko sprzęt stacja meteo linki archiwum

 

Pażdziernikowe, nocne niebo należy do Jowisza i "spadających gwiazd". Wytrwali obserwatorzy zaopatrzeni w lornetkę mogą dalej obserwować kometę C/2009 P1 Garradd.

Do obiektów, które w październiku warto zobaczyć należą:

Planety Układu Słonecznego.

Merkury i Wenus znajdują się na niebie w pobliżu Słońca i są niewidoczne. Warunki wieczornej widoczności Marsa w porównaniu do września praktycznie się nie zmieniają co oznacza, że planeta świeci nad ranem wysoko na niebie w gwiazdozbiorze Raka.

Jowisz widoczny jest przez całą noc, świecąc z jasnością -2,9m w gwiazdozbiorze Barana. W związku z przebywaniem planety w opozycji średnica jej tarczy osiąga największą w bieżącym roku wartość równą prawie 50'', co ułatwi teleskopowe obserwacje szczegółów w atmosferze planety oraz zjawisk w układzie jej największych księżyców. Przez większe teleskopy amatorskie można będzie dostrzec tarcze księżyców galileuszowych Jowisza: Io, Europy, Ganimedesa i Callisto.

Saturn wschodzi niedługo przed wschodem Słońca i ginie w blasku zorzy porannej.

Warunki obserwacji Urana stosunku do września nie zmieniają się.

Neptun widoczny jest wieczorem coraz niżej nad południowo-zachodnim horyzontem i pod koniec miesiąca jego obserwacja na tle zorzy wieczornej staje się praktycznie niemożliwa.

Praktycznie nie zmieniają się również warunki obserwacji planety karłowatej Pluton.

Komety.

Wieczorem wysoko na niebie w gwiazdozbiorze Herkulesa będzie można przy pomocy lornetek nadal obserwować kometę C/2009 P1 (Garradd), która przez cały miesiąc górować będzie na wysokości około 50 stopni. Przewidywana średnica głowy komety wynosi 6', czyli około jedną piątą średnicy tarczy Księżyca.
Nad ranem będzie można przy pomocy lornetek obserwować kometę C/2010 X1 (Elenin). Kometa pojawi się nad wschodnim horyzontem w pierwszych dniach października i szybko wznosząc się na niebie osiągnie pod koniec miesiąca wysokość aż 70 stopni. Przewidywana średnica głowy komety wynosi 14', czyli około połowę średnicy tarczy Księżyca.
Należy pamiętać, że położenia komet, a zwłaszcza ich jasności, mogą się nieco różnić od przewidywanych. Zaleca się podejmować próby ich dostrzeżenia z dala od miasta, najlepiej w okresie nowiu Księżyca, czyli na początku i pod koniec października.

Roje meteorów.

Od 20 września do 16 października możemy obserwować bardzo szybkie meteory z roju delta-Aurigidów (DAU). Maksimum aktywności roju przypada 3 października. Zaleca się prowadzić obserwacje tego roju po północy, oczywiście już po zachodzie Księżyca zbliżającego się do pierwszej kwadry.
Od 2 października do 7 listopada promieniują szybkie, białe meteory ze śladami, z roju Orionidów [ORI], związanego z kometą 1P/Halley. Radiant meteorów leży na granicy gwiazdozbiorów Oriona i Bliźniąt. W bieżącym roku maksimum aktywności przypada 21 października, jednak odnotowywano już także inne maksima. W obserwacjach meteorów będzie przeszkadzał Księżyc po ostatniej kwadrze.
Od 6 do 10 października promieniują wolne meteory z roju Drakonidów [GIA], związanego z kometą 21P/Giacobini-Zinner. W obserwacjach tych meteorów będzie przeszkadzał zbliżający się do pełni Księżyc, jednak przewidywana wysoka aktywność roju zachęca do jego obserwacji.
Od 19 do 27 października promieniują szybkie meteory z roju Leo Minorydów [LMI]. Radiant meteorów leży w gwiazdozbiorze Małego Lwa. W bieżącym roku maksimum aktywności przypada 24 października, toteż w obserwacjach tego wyjątkowo słabo zbadanego roju nie będzie przeszkadzał zbliżający się do nowiu Księżyc.

Z październikowym niebem możemy zapoznac się na HuubleSite.

opracował Andrzej Krieger
źródlo: astronomia.slupsk.pl
pl.Wikipedia.org
nasaimages.org.

 

Copyright © Andrzej Krieger, Zespół Szkół Elektrycznych, 2011